Hout

Kleine wandobjecten

Winkeldochters

In deze serie kleine objecten spelen allerlei houten voorwerpen die ik in de loop der tijd verzamelde een hoofdrol. Ze liggen al jaren ongebruikt op mijn atelier (zgn. winkeldochters). Ik borduur er mee voort op werk uit het begin van de jaren negentig waarin het figuratieve element naar de achtergrond verdween. De alledaagse voorwerpen worden gerangschikt als zetstukken in een theaterdecor. Er sluimert een anekdotische lijn in het werk die soms wordt uitgesproken in een begeleidende titel.

Deze kleine wandobjecten houden het midden tussen surrealistische stillevens en bühne-ontwerpen die zodanig suggestief zijn, dat de objecten op dit toneel — vreemde schaakstukken — elk ogenblik aan hun rol lijken te willen beginnen.

Cees van der Geer, Haagsche Courant, 22 november 1991

Decors & theatrale objecten

Wandobjecten & theater

Aan het einde van zijn tweejarige werkperiode in Maastricht (1979–1981) wordt de jonge kunstenaar gevraagd om voor een jeugdtheatergezelschap in België de decors te komen ontwerpen. De opdrachten die hij daar realiseert, maken hem bewust van zijn zin voor het theatrale. Daarmee krijgt hij een sleutel tot zijn artistieke persoonlijkheid in handen. Gedurende een korte periode laat Warmenhoven zich door de schoonheid van de houten voorwerpen die hij was gaan verzamelen inspireren tot het maken van een serie kleine objecten waarin het figuratieve naar de achtergrond verdwijnt. Alledaagse houten voorwerpen worden gerangschikt als zetstukken in een theaterdecor. De voorwerpen verliezen in de nieuwe constellatie hun oorspronkelijke betekenis, zoals dat het geval was in de eerdere dierfiguren van hout. Er sluimert in die objecten een verborgen anekdotische lijn die soms wordt uitgesproken in een begeleidende titel die de kunstenaar aan het werk geeft.

Ich hatte damals nicht genug Geld. Auf dem Müll hatte ich irgendwann zwei Schrübbürsten gefunden. Die habe ich aneinander gehalten und fand, dass das Ganze wie eine Hundeschnauze aussah.

Marcel Warmenhoven over het begin van zijn beeldhouwen in Maastricht

2004 — vier jaar werken

Man en Paard

Vanaf 2000 werkt hij met onderbrekingen bijna vier jaar aan het beeld MAN EN PAARD. Het paard is drie meter lang en meer dan drie meter hoog. Het is een sculptuur van een kracht en elegantie zoals de Grieken en later de beeldhouwers van het neoclassicisme en de romantiek het onderwerp graag verbeeld zouden zien. Het paard hoog en sterk op de benen. Ruiter en rijdier krachtig en vastberaden zij aan zij, verbonden door een grote hoeveelheid uiteenlopende voorwerpen.

Voor een overzichtstentoonstelling in 2010 van het oeuvre in afvalhout uit de voorgaande dertig jaar maakt hij andermaal een werk van groot formaat. Het beeld BEER is meer dan drie meter lang. Het werd gedurende die zomer getoond op de expositie RECYCLING, retrospectief 1980–2010, in de Grote Kerk van Alkmaar. Na afloop van de tentoonstelling verhuist het werk naar de hal van HES, Hogeschool van Amsterdam, locatie Fraijlemaborg, waar het gedurende drie jaar verblijft. Uiteindelijk vindt het een definitieve plek in het advocatenkantoor BarentsKrans aan het Lange Voorhout in Den Haag.

Binnen de rijkskantoren vind ik de aanwezigheid van kunst erg belangrijk. Dat merk ik vooral als het ontbreekt. Er zijn locaties waar de menselijke maat is verdwenen. Je voelt je verloren zodra je binnenkomt. In zo’n grote lobby is het essentieel dat je een werk plaatst dat contrast aanbrengt. Een aantal jaren geleden werd ik geraakt door een kunstwerk in de hal van het voormalige ministerie van VROM. Die hal is hoog en breed en een tikje intimiderend. En daar stond opeens de man met het houten paard gemaakt van sloophout door kunstenaar Marcel Warmenhoven. Het formaat, het materiaal en het beeld maakten indruk op mij. Het vulde die grote hal zonder massief te zijn. Kunst kan zorgen voor een goede werkomgeving. Het maakt je nieuwsgierig.

Robin den Hamer, gemandateerd opdrachtgever van het Programma Rijksbrede Kunstvoorziening, Nieuwsbericht 17 februari 2016

2011 – 2024

Vossen & kleine dieren

In de jaren na 2010 werkt de kunstenaar aan een gestaag groeiend oeuvre en weet hij zijn reputatie te bestendigen. Het werk vindt zijn weg naar instellingen, bedrijven en particulieren in binnen- en buitenland.

In onze tijd houden we meer huisdieren dan ooit én tonen we op immense schaal geen respect voor dieren. In de kunst wemelt het van de dieren. Redenen voor de organisatoren van de Kinderkunstweek om dit jaar het dier centraal te stellen. CBK Zeeland in Middelburg toont BEESTENBOEL, een gevarieerde tentoonstelling met werk van negentien kunstenaars uit Zeeland, met als grootste bijdragen werken van Marcel Warmenhoven en Thijs Persijn. Warmenhoven maakte een ree, bestaande uit onderdelen van houten stoelen die in zijn werk een tweede leven krijgen. Het beeld is razend knap gemaakt, tegelijkertijd expressief en levensecht. Door het hergebruik van afvalmateriaal lijkt het alsof het dier de belichaming is van een aanklacht tegen de verspilling van natuurlijke hulpbronnen. Aan de andere kant kun je het zien als een metafoor voor de harmonische verbinding van mens, dier en natuur.

Nico Out, Provinciale Zeeuwse Courant, 17 maart 2018

2020 — Kunst van het Geloven

Hippopotamus

In 2020 wordt Marcel Warmenhoven uitgenodigd deel te nemen aan de manifestatie KUNST VAN HET GELOVEN, een tweejaarlijks kunstproject in vijf kerken en kapellen in de gemeente Boxmeer. Speciaal voor de Nepomukkapel in Boxmeer vervaardigde hij een meer dan drie meter lang nijlpaard. Midden in de coronapandemie wisten in de drie weekenden van de manifestatie ruim 4300 geïnteresseerden de weg naar de kapellen te vinden. In dit meest recente beeld van groot formaat zijn alle elementen terug te vinden uit zijn werken in sloophout, waarbij met name de suggestieve verbeelding van strikte anatomische principes opvalt, zonder dat dit leidt tot verlies aan expressie.

FILM: HIPPOPOTAMUS